رفيقی پرسيد عشق را دريك كلمه معنی كن

گفتم اگر می شد عشق را در يك كلمه معنی كنم آن عشق نيست

گفتم عشق شامگاهی آتشين و صبحگاهی دلنشين

عشق فردايی است نو ، فردايی قشنگ

عشق يك صبح سپيد روشن است ، در شبيی تاريك پيدا می شود

عشق رنگ آتش است ، رنگ زندگي ، بوی شعر مثنوی دارد به تن

عشق پروازيست تا مرز خدا

عشق آغازيست از گلوی بلبلی شيرين سخن

عشق عطری است كه در فضا جاريست

خلاصه عشق بيداريست خواب نيست

پرسيد : می توان عشق را در گوشه ای پنهان نمود

گفتم : می شود عشق را از گوشه ای پيدا نمود

گفت : عشق را می توان دزديد

گفتم : با محبت می توان آن را خريد